Other happy stuff

GASTBLOG | Festival Report: A Campingflight Down the Rabbit Hole!

Down the rabbit hole festival - Foto JorindeFestivals, I love them! Laatst kon je hier al uitgebreid lezen waarom, en ook deed ik al uitgebreid verslag van Pinkpop.

Gastblogger Jorinde omschrijft zichzelf niet bepaald als een doorgewinterde festivalganger. Bij het beeld van 50.000 mensen bij elkaar tijdens een festival als Lowlands rent ze liever de verlaten heuvels in dan dat ze in volle overtuiging haar tentje van zolder haalt. Maar dit jaar klonk “A Campingflight Down the Rabbit Hole” voor haar wel heel aantrekkelijk: Bouw je vlotje, hip je hopje, we gaan los en meer van dat soort koddige kreten sierden de website. Dus daar ging ze: down the rabbit hole!

‘En wat was het fijn! Al bij aankomst op het groene en glooiende festivalterrein kwamen we terecht in een ongedwongen en ontspannen sfeer waar mijn transformatie tot danskleuter (als een kind zo blij) meteen vorm begon te nemen. In mijn gezellige festival-onesie, op blote voeten (en in de zon!) zetten we onze tentjes aan het strandje op. Niet veel later struinden we over het ruime terrein om alle veldjes te ontdekken, de eerste bekenden tegen te komen en naar bandjes te luisteren.Down the rabbit hole

Het idyllische veldje was meteen mijn favoriet. Niet omdat je er yoga kon doen, kon hoela-hoepen en kon slack-linen (allemaal niet gedaan en hoe typisch is dat nou weer…) maar vooral om de sprookjesachtige en gezellige sfeer. Kleurvolle kraampjes afgewisseld met vuurplaatsen en relaxte banken. In de avond kwam het sprookje nog meer tot uiting, wanneer de bomen blauw en roze kleurden, en de verlichting het hele terrein in een psychedelisch feestje veranderde. Verderop stonden mensen in een lange rij voor “Bosmos”, op dat moment door mij omgedoopt tot “het sprookjesbos” waar ik ook niet naartoe ben geweest (in de rij? Nee man). Ik was helemaal weg van de draaiende bar waar ik een paar keer heb gezeten, al speed datend met de mensen die op stoelen om het draaiding heen waren gaan zitten. “waarom heb je een plantje in je hand?”. “Weet ik niet, net gekregen van iemand”. Dat was het niveau.

Van doorgewinterde Lowlands-gangers en “echte” muziekliefhebbers hoorde ik dat ze het programma een beetje karig vonden. Oke, de vrijdagavond had meer afwisseling mogen hebben: het had een erg rocky karakter. Maar daar was het laatste optreden op de vrijdagavond: Damon Albarn, die gevoelige en bijna dromerige muziek maakte waar iedereen even stil van werd. Later werd in de Fuzzy Lop en Teddy Widder echter al snel mixjes gedraaid waar iedereen weer op los kon gaan.Down the rabbit hole

Zaterdagochtend was er zon! Wat een heerlijkheid: drie uur lang liggen uitbrakken voor mijn tent, half slapend en half luisterend naar de diepgaande gesprekken van onze buren: “ik heb nog whiskey, wodka en dit en dat, dus maak je geen zorgen”. Vrienden gingen zwemmen en ik keek toe. Nog even langs “Pssshhhh” om iemand op te zoeken (oooo, de luchtbed-opblaasplek!) en tegen de middag struinden we weer over het terrein en gingen we, onder het genot van de rondrijdende DJ, eten bij de BBQ op Het Vuige Veld. Een afgeladen veldje met weer een heerlijke ongedwongen sfeer. Daarna was het tijd voor De Wolff, die, ook al was de lead zanger net twintig geworden, kennelijk gestopt waren met groeien op hun zestiende, want ze waren net zo schattig als een aantal jaar geleden. Rocken deden ze des te meer. Balthazar en The Black Keys waren voor mij een groot feest met een net niet te drukke Hottot-tent en beter geluid dan de schrille klanken die Little Dragon de avond ervoor daar had geproduceerd.

De zon ging op terwijl we de laatste pasjes deden bij de ingang van DTRH (een soort waterstellage met bomen erop, heel weird maar heel mooi) op de nu wat zachtere beats van de rondrijdende DJ. Het laatste plukje mensen groepte zich samen bij de bar aan het water waar werd geschommeld en gekletst. Zondag was mijn festival-aandachtspan tot zijn einde gekomen en reden we rond 3 uur in middag richting huis.

Down The Rabbit Hole is een aanrader! Vooral voor diegenen die houden van ongedwongenheid, kleinschaligheid en afwisselend publiek. Tip voor volgend jaar: open elke dichte deur, loop elk verborgen hoekje in, want er waren allemaal verborgen feestjes, inclusief zwembad met badmeester en meer van dat soort leuks.Jorinde

4 antwoorden »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s